Winter

In een artikel over pelgrimeren kwam ik de volgende zin tegen: ‘…de winter is een tijd van opruimen en inkeer, van sterven en vooruitzien naar iets nieuws…’spinneweb-riet-mist-1

Prachtig geformuleerd en wat mij betreft de spijker op z’n kop. Ieder jaar net na het ingaan van de wintertijd begint het proces, alsof ik me klaar maak voor een winterslaap. Ik ruim kasten op, bevrijd mijn werkkamer van stapels papier en breng zakken vol kleren weg.

Samen met de korter wordende dagen voel ik de lange winterse rust in huis komen. Maar voordat ik deze stilte in mezelf kan ervaren, moet ik na mijn huis ook mijn geest nog uitruimen, zoals ik kranten en tijdschriften uitzoek voor de oud papierbak. Wat gaat weg, wat laat ik achter me en wat neem ik mee? Pas dan volgt in alle rust het reflecteren op het afgelopen jaar. Alweer een jaar waarin zoveel gebeurd is.

En dan midden in de schijnbaar eindeloze stilte, zie ik het aarzelend lichter worden. Nieuwe gedachten breken door als zwakke zonnestralen door het grijze wolkendek. Mijn hoofd maakt een draai van het verleden richting toekomst, naar het jaar dat alweer vlak voor ons ligt. Het is dan ook vast geen toeval dat dit jaarlijkse ritueel van opruimen en inkeer, van sterven en vooruitzien naar iets nieuws samen oploopt met advent, waarin we immers eveneens vanuit de donkere weken voor kerst steeds dichter naar het licht toeleven.

Wij wensen u alvast fijne feestdagen vol nieuwgeboren licht!

Beeld: Claudia van de Leur

Tekst: Riet van der Wenden

Copyright 2018 Schrijfsporen