Vakantie

De laatste beeldcolumn van dit seizoen, de vakantie staat al te trappelen voor de deur. Even een paar weken rust: vrij van werk en een agenda die me onwennig leeg aanstaart. In plaats van weken die zo snel gaan dat ik vrijdags het idee heb dat het woensdag hoort te zijn, leef ik straks tijdelijk in een loom tempo. Sloom misschien wel. Hopelijk worden we verwend met lange zomeravonden in de tuin met een glaasje wijn of een koud pilsje. Het leven kan zo goed en zoet zijn.

beeldcolumn-juni2017-pagina-1

De zomervakantie (grote vakantie zeiden we vroeger…) voelt voor mij altijd een beetje als oud en nieuw. Je sluit een jaar af en je begint in augustus weer met een nieuwe. Net als in januari. Ik vind nog een overeenkomst: die periode van vrij zijn, buiten leven en misschien op vakantie gaan geeft niet alleen rust, maar creëert bij mij ook nieuwe onrust. Het is nog net niet dat ik goede voornemens maak, al lijkt het er verdacht veel op. Net als in december blik ik terug op het afgelopen jaar. Wat ging goed? Wat wil ik houden? Wat wil ik anders (doen)?

In de loop van de vakantie begint er weer van alles te kriebelen. Tijdens wandelingen of fietstochten zoeken vage zinnetjes en halve ideeën als kriebelende mieren mijn aandacht. Ik probeer de jeukende woorden naar boven te halen en krabbel losse woorden in een klein notitieboekje. Flarden van zinnen, mistige beelden om nog eens over na te denken, om over te schrijven, te praten…

Het is ieder jaar weer een heerlijk moment als aan het eind van de vakantie mijn hoofd leeg gedacht is en dat ik tevreden naar mijn gezonde zomerkleurtje in de spiegel kijk. Dan is het goed is om weer aan het werk te gaan, met de vers geoogste ideeën en plannetjes in de rugtas.

Wij wensen dan ook iedereen, thuis of elders, alvast een inspirerende en creatieve vakantieperiode!

Beeld: Claudia van de Leur

Copyright 2018 Schrijfsporen